سیاست

نیروهای سوری و شبه نظامیان تحت حمایت خارجی بر سر کنترل سوریه می جنگند

نوشته ولید ابوالخیر در قاهره

image

اعضای شبه نظامیان لوا القدس که اخیرا فرمانبرداری خود را در استان دیرالزور از ایران به روسیه تغییر داده است. [تصویر با کسب اجازه از لوا القدس]

پس از آنکه با شروع جنگ در سال ۲۰۱۱ تنها بخشی از توان اولیه ارتش سوریه باقی ماند، گروه های متعدد شبه نظامی هوادار رژیم در جبهه نبرد سوریه ظاهر شده اند.

کارشناسان می گویند، با این که این شبه نظامیان به تقویت توان ارتش سوریه کمک کرده اند، عروسک دست این رژیم نیستند و در نهایت در جهت منافع حامیان خود عمل می کنند.

آنها می گویند، نشانه های درگیری بین شبه نظامیان ظاهر شده است و همه تکه ای از کیک سوریه را می خواهند.

این درگیری که نشانه های اولیه آن در استان دیرالزور ظاهر شد، اکنون متمرکز بر بدست آوردن بزرگترین سهم از منابع طبیعی کشور، از جمله نفت است تا ضررها و هزینه های سال های اخیر را جبران کند.

تغییر وفاداری

محمد عبدالله یک روزنامه نگار سوری به دیارنا می گوید: «شبه نظامیانی که رژیم آنها را به عنوان حامیان و پشتیبانان خود تبلیغ می کرد، حالا خود را نشان داده اند.»

وی می گوید: «بزرگترین گواه آن چیزی است که در مناطق تحت کنترل رژیم در دیرالزور رخ داده است و اختلافات بین شبه نظامیان متمایل به سپاه و گروه هایی که تحت حمایت روسیه هستند ظاهر شده است.»

دیارنا ۲۶ ژوئن گزارش داد، شبه نظامیان وابسته به سپاه تقریبا کنترل کامل شهر مرزی البوکمال سوریه را در دست گرفته اند.

شبه نظامیان متمایل به ایران به هزینه نیروهای رژیم سوریه و شبه نظامیان تحت حمایت روسیه بر بخش هایی از این استان مستولی شده اند.

العبدالله می گوید، نفوذ رژیم سوریه در این منطقه رو به کاهش است.

وی می گوید: «بزرگترین گواه خطر این شبه نظامیان تغییر وفاداری آنها است.» وی به لوا القدس اشاره کرد که وفاداری خود را از ایران به سمت روسیه تغییر داده و شبه نظامیان متمایل به ایران را به اخراج شبه نظامیان لوا از البوکمال وادار کرده است.

وی می گوید: «موضوع تنها نفوذ و کنترل نیست، بلکه خواستن بزرگترین بخش از کیک سوریه است، چه از لحاظ سیاسی، نظامی یا میزان بازسازی.»

وی افزود: «هم ایران و هم روسیه سعی دارند بیشترین سهم ممکن از بازسازی را در دست بگیرند تا جبران ضررها و هزینه هایشان در سال های اخیر را بکنند.»

«مناطق نفوذ چندگانه»

صالح العفیسی، افسر ارتش آزاد سوریه در مناطق روستایی حلب می گوید، ارتش سوریه بیش از ۷۰ درصد توان اولیه خود را از زمان شروع انقلاب سوریه در سال ۲۰۱۱ از دست داده است.

او می گوید: «از آن زمان اتکا اصلی به افسران و سربازان باقیمانده وفادار به رژیم بوده است.»

وی گفت، اما با عمیق شدن بحران، بسیاری از گروه ها و شبه نظامیان شروع به نبرد در کنار نیروهای رژیم کردند. «شروع آن با شبه نظامیان وابسته به سپاه بود و بعد شبه نظامیان تحت حمایت روسیه ظاهر شدند.»

العفیسی می گوید: «به رغم حمایت ظاهری از رژیم، این شبه نظامیان همیشه به دنبال اجرای دستورات حامیان خود بوده اند.»

وی افزود، سوریه حالا تبدیل به «مناطق نفوذ چندگانه شده است که کنترل آنها برای رژیم بسیار سخت است.»

وی می گوید، مناطق متعددی شاهد درگیری مستقیم و مسلحانه است، خصوصا در دمشق، حلب، درعا و دیرالزور.

علاوه بر درگیری ها بین شبه نظامیان تحت حمایت ایران و روسیه، درگیری هایی اواخر ماه ژوئن بین سپاه پنجم تحت حمایت روسیه و نیروهای رژیم سوریه در استان جنوبی درعا صورت گرفت که نه مبارز در آن کشته شدند.

العفیسی می گوید، مناطقی که به صورت سنتی پایگاه رژیم محسوب می شود، نظیر لاذقیه نیز شاهد درگیری بین شاخه های مختلف رژیم بر سر قدرت و کنترل بوده است.

یحیی محمد علی کارشناس نظامی به دیارنا می گوید، ارتش سوریه نمی تواند از مرزهای کشور محافظت کند و کنترل محکمی بر امنیت خود ندارد.

وی می گوید، بقای ارتش «حالا برای همیشه وابسته به شبه نظامیانی است که از آن حمایت کرده اند.»

او می گوید: «با این حال، وجود این شبه نظامیان مرتبط با برنامه سیاسی [حامیانشان] است.» وی هشدار داد که وابستگی به آنها در هر جنگی یک اشتباه بزرگ است چراکه آنها «مزدورانی هستند که به کشور خود وفاداری ندارند.»

وی می گوید، شبه نظامیان تحت حمایت ایران و روسیه «ممکن است در هر لحظه مقابل رژیم قرار بگیرند تا دستورات داده شده را اجرا کنند.»

آیا این مقاله را می پسندید؟
1
0 نظر
شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در ديارنا * به معنی فیلد ضروری است 1500 حرف باقی مانده است (حداکثر 1500)