اخبار عراق
تروریسم

سرنوشت نامعلوم ایتام اتباع خارجی داعش در اردوگاه سوریه

خبرگزاری فرانسه

بنا به گزارش های رسیده، ایتام مرتبط با ستیزه جوهای خارجی داعش در اردوگاهی در عین عیسی، روستایی در شمال سوریه روز 26 سپتامبر 2019 برای صرف غذا جمع شده اند. [دلیل سلیمان/ خبرگزاری فرانسه]

کودکان یتیم اردوگاهی در عین عیسی که تحت مراقبت داوطلب ها هستند برای صرف غذا جمع شده اند. [دلیل سلیمان / خبرگزاری فرانسه]

علا سلیمان الصالح داوطلبی است که از 24 کودک یتیم در اردوگاه عین عیسی مراقبت می کند، او یک پارچه را گره می زند و بچه ها به او نگاه می کنند. بنا به گزارش های رسیده این کودکان با ستیزه جوهای خارجی داعش مرتبط هستند. [دلیل سلیمان/ خبرگزاری فرانسه]

نیم رخ یکی از 24 کودک یتیمی در اردوگاهی در عین عیسی، روستایی در شمال سوریه نشان داده شده است که بنا به گزارش ها با ستیزه جوهای خارجی داعش مرتبط هستند. [دلیل سلیمان/ خبرگزاری فرانسه]

رقیه محمد، دختر 9 ساله کنار یک نرده آهنی در اردوگاهی در شمال سوریه روی یک صندلی چرخدار نشسته است، او برای مخفی کردن چهره اش از خبرنگارها روسری روی صورتش می کشد.

این دختر مصری تبار در طی نبردهای ماه مارس برای بیرون راندن «دولت اسلامی» (داعش) در آخرین رویارویی ها با این گروه در سوریه چشم چپ، پاها و پدر و مادر خود را از دست داد.

امروز او به همراه 23 کودک یتیم ستیزه جوهای خارجی داعش در یک چادر بزرگ در اردوگاهی در نزدیکی شهر عین عیسی، در منطقه تل ابیض روستایی واقع در استان الرقه تحت نظارت و مراقبت افراد بزرگسال مقیم اردوگاه روزگار می گذراند.

سن این کودکان از 18 ماه تا 13 سال است و پدر و مادرهای آن ها اتباع روسیه، ازبکستان، اندونزی، تاجیکستان، مصر و عراق بوده اند.

image

در این عکس که روز 26 سپتامبر 2019 گرفته شده است، کودکی نشان داده می شود که یکی از 24 یتیمی است که بنا به گزارش ها به نوعی با ستیزه جوهای خارجی داعش مرتبط هستند و داوطلب ها در اردوگاه عین عیسی، روستایی واقع در شمال سوریه از آن ها مراقبت می شود. [دلیل سلیمان/ خبرگزاری فرانسه]

سارا العبدالله 37 ساله که از این بچه های یتیم مراقبت می کند گفت «از بین این همه کودک، زندگی رقیه بیش از سایر بچه ها برای من تکان دهنده است».

سارا العبدالله بیوه و مادر 3 کودک است. او یکی از 9 خانم ساکن اردوگاه عین عیسی است که برای کمک به مراقبت از این کودکان مبلغ اندکی دریافت می کند. او گفت «او (رقیه) همیشه منزوی، خجالتی و غمگین است».

کودکان هنوز «به طور مشهودی وحشت زده» هستند

داوطلب ها می گویند بعضی از این کودکان پس از زندگی با والدین درگذشته خود تحت کنترل داعش، هنوز به طور مشهودی وحشت زده هستند.

العبدالله گفت «به هنگام بازی وانمود می کنند به سمت همدیگر شلیک و یا در زمین مین جاسازی می کنند».

او گفت که وانمود می کنند تکه ها چوب های در دستشان اسلحه است و با تصور خود در بطن نبردهای خیالی، فریادهای ستیزه جویان داعش را تلقید می کنند.

العبدالله گفت «همه این تصاویر در فکر و ذهنشان حک شده است، هیچ راهی وجود ندارد که به آن ها کمک کنیم تا این تصاویر را فراموش کنند. این کودکان درس نمی خوانند و با بچه های خردسال معاشرت و بازی نمی کنند. این کودکان از همه این ها محروم شده اند».

نیروهای دموکراتیک سوریه (اس دی اف) در ماه مارس با پشتیبانی ائتلاف بین المللی داعش را از آخرین قلمروهای تحت کنترل این گروه در الباغوز، روستایی در شرق سوریه بیرون راندند.

کردهای سوریه پس از پشت سرگذاشتن چندین سال که در مسیر مبارزه با داعش نقش راهبردی ایفا کرده بودند نه تنها هزاران فرد خارجی مظنون به عضویت داعش را در بازداشتگاه های خود زندانی کردند بلکه 8 هزار کودک هم اکنون در اختیار این نیروها هستند که بیش از نیمی از آن ها زیر 5 سال سن دارند.

بنا به اعلام سازمان ملل متحد، صدها تن از این کودکان بی سرپرست و بی همراهی یک بزرگسال روزگار می گذرانند.

بیست و چهار کودک یتیم اردوگاه عین عیسی بخشی از ده ها هزار نفری هستند که طی هفته های آخر نبرد، پس از ماه ها کمبود شدید مواد غذایی و بمباران شدید از الباغوز متواری شدند.

جلال عیاف، مدیر اردوگاه عین عیسی گفت «ساکنان این اردوگاه در شرایط بسیار اسفناکی روزگار می گذراندند، آن ها به بیمارستان مراجعه کردند و بهتر شدند».

او گفت اما هیچ کمکی برای ایتام به اردوگاه ارسال نشده است و ما برای تامین نیازهای آن ها با مشکلات و چالش های بسیاری روبرو هستیم.

وی تاکید کرد «ما به پوشاک، مواد غذایی، نوشیدنی نیاز داریم، ما باید بتوانیم به آن ها کمک کنیم از ایدئولوژی داعش رها و زندگی خود را دوباره بازپروری کنند».

نیاز به حمایت روانی

سعاد محمد امین 20 ساله که در چادر روزگار می گذراند گفت که کودکانی که او به آن ها کمک می کند، نه تنها به غذا و پوشاک نیاز دارند بلکه تامین حمایت و پشتیبانی روانی برای آن ها حیاتی است.

وی گفت «دشوارترین بخش زمانی است که آن به من می گویند پدر و مادرهایشان در برابر چشم هایشان کشته شدند و یا برایم تعریف می کنند چطور خواهر و یا برادرهای خود را از دست دادند».

او متعهد شده است برای کاهش درد و رنج این کودکان برایشان قصه بگوید و حتی به دخترها قلاب بافی یاد می دهد.

وی خاطرنشان کرد «در حالی که این بچه ها از همه چیز محروم هستند، من به آن ها قول دادم (برایشان قصه بخوانم)، من به آن ها کمک خواهم کرد خواندن و نوشتن یاد بگیرند».

اما عیاف، مدیر اردوگاه گفت که بهترین راهکار این است که کشورهای مادری این ایتام با بازگشت آن ها موافقت کنند.

علا سلیمان الصالح 19 ساله یکی دیگر از افرادی است که از این کودکان یتیم مراقبت می کند. او هم ابراز امیدواری می کند کودکان بتوانند به کشورهای مادری شان بازگردند.

وی گفت «شرایط در چادرهای اردوگاه بسیار دشوار است. من امیدوارم این کودکان به کشورهای مادری شان بازگردند تا بتوانند تحصیل و آموزش خود را جبران کنند و کودکی خود را بازیابند».

آیا این مقاله را می پسندید؟

0 نظر
شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها در ديارنا * به معنی فیلد ضروری است 1500 / 1500